Z WOKANDY– TAKA SAMA UMOWA (PARETO II)- DWA RÓŻNE WYROKI

NIEWAŻNOŚĆ UMOWY

Sąd Rejonowy dla Warszawy  – Mokotowa w Warszawie w wyroku z dnia 8 stycznia 2021 r Sygn. akt I C 1710/18, podzielił naszą, szeroką argumentację prawną w zakresie podstaw do unieważnienia umowy grupowego ubezpieczenia na życie i dożycie z UFK Pareto II zawartej przez Getin Noble Bank S.A.,  jako ubezpieczający i pozwanego – Towarzystwo Ubezpieczeń na życie Europa S.A.

W głównych motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał:

• na nieprawidłowość konstrukcji przedmiotowej umowy polegającej na zupełnym pominięciu wskazania jednoznacznego sposobu wyliczenia wartości jednostek uczestnictwa poprzez brak przejrzystości indeksów, do których odwoływał się Regulamin ubezpieczenia i które miały być uwzględniane w wypłacie świadczenia;

• że sposób wyceny został określony niezrozumiale i w sposób niemożliwy do weryfikacji przez konsumenta;

• pozwany w żaden sposób nie określił na jakiej podstawie i w oparciu o jakie wytyczne ustalana jest wartość indeksu mającego wpływ na wycenę jednostek uczestnictwa, a także kto o tej wartości decyduje;

• że w związku z brakiem jednoznacznej metodologii wyliczenia indeksów, strona pozwana mogła swobodnie nimi zarządzać. Przeciętny konsument zapoznając się z warunkami umowy wobec zawiłości jej zapisów nie mógł zrozumieć stosowanego w umowie mechanizmu, stojącego w sprzeczności z podkreślaną cechą produktu, jaką miała być ochrona zainwestowanego kapitału;

• że strona pozwana nadużyła swojej pozycji  układając treść stosunku prawnego w sposób wyłączający wszelką kontrolę konsumenta (ubezpieczonego), angażującemu i przekazującemu ubezpieczycielowi swoje środki pieniężne w celu inwestycji w instrumenty finansowe, a których wartość wpływała na wysokość świadczenia z tytułu całkowitego wykupu w przypadku wcześniejszego rozwiązania umowy, a która w żaden sposób nie mogła zostać zweryfikowana na podstawie obiektywnych kryteriów wyceny; powód nie mógł świadomie ocenić ryzyka związanego z zawarciem takiej umowy.

• że na podstawie kwestionowanej umowy ubezpieczyciel może samodzielnie zdecydować o wysokości świadczenia należnego ubezpieczonemu (w tym w razie likwidacji funduszu) – co jest zdaniem Sądu sprzeczne z naturą stosunku zobowiązaniowego w ogólności i stosownie do art. 3531 k.c. w zw. z art. 58 § 1 k.c. musi skutkować nieważnością umowy.

Sąd  zasądził na rzecz naszego klienta kwotę stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą wszystkich wpłaconych składek a kwotą wypłaconą na skutek rozwiązania umowy. Wyrok jest nieprawomocny.

UMOWA WAŻNA, ALE ZAWIERA KLAUZULE NIEDOZWOLONE

Do podobnych wniosków nie doszedł Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, który w wyroku z dnia 16 grudnia 2020 r. Sygn. akt I ACa 340/20 oceniając analogiczną umowę, utrzymał wyrok pierwszo-instancyjny Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 25 lipca 2019 r. sygn. akt XII C 359/18, w zakresie zasądzenia na rzecz naszego klienta pobraną przez TU Europa S.A. opłatę likwidacyjną.

Niemniej jednak, na skutek wniesionej przez kancelarię apelacji, Sąd przychylił się do naszej argumentacji w zakresie niedozwolonego charakteru pobieranej przez Towarzystwo opłaty administracyjnej stwierdzając, że nie ma podstaw do pobierania opłaty od kapitału docelowego, który miał zostać zainwestowany w całym okresie trwania ubezpieczenia, a który ostatecznie nie został osiągnięty na skutek rozwiązania przez powódkę umowy przed zakładanym przez Towarzystwo okresem trwania umowy. Sąd zwrócił kwotę pobranej opłaty administracyjnej w zakresie, w jakim została ona wyliczona od kwoty niezainwestowanej w rzeczywistości przez konsumenta.

Wyrok jest prawomocny.